dinsdag 26 oktober 2010

" Om even bij stil te staan"

Hallo,vandaag geen kaart even een mooi en gevoelig
verhaal ,

Om even bij stil te staan .... neem eens de tijd voor jezelf!!




Een klein lief meisje stond onder een luifel.

Ze had juist boodschappen gedaan in de supermarkt, met haar mama.

Ze zal ongeveer 6 jaar oud zijn geweest, dit prachtige roodharige sproetige beeld van onschuld.

Het stortregende buiten.



Je weet wel, dat soort regen dat goten en afvoerputjes doet overstromen, zo gehaast om de aarde te raken, dat het geen tijd had om de straal wat zachter te zetten.

We stonden allemaal onder deze luifel aan de ingang van de supermarkt.

We wachtten, sommigen geduldig, anderen 'geirriteerd', omdat de natuur hun haastige dag in de war had gegooid.

Ik ben altijd wat dromerig als het regent.

Ik verdwijn in het geluid en met het inzicht dat de hemel het vuil en het stof van de wereld afspoelt.

Herinneringen van 'rennen en spetteren' als een 'kind' - zo zorgeloos spelen in je gedachten, als een welkome onderbreking van een voorbije dag met zorgen en stress.

Haar stem was zo mooi toen ze de hypnotische trance onderbrak waar we allemaal in gevangen zaten.

'Mama, laten we door de regen gaan rennen,' zei ze.

'Wat ?' vroeg Mama.

'Laten we door de regen gaan rennen!' herhaalde ze.

'Nee, lieverd.
We wachten tot het wat minder wordt' antwoordde mama.


Het kind wachtte nog een minuutje en herhaalde:


'Mama, laten we door de regen gaan rennen.'

'We worden doornat als we dat doen,' zei mama.

'Nee, dat zullen we niet, mama.
Dat is niet wat je zei vanmorgen' zei het meisje terwijl ze aan haar mama's arm trok.


'Vanmorgen?'

'Wanneer zei ik dat we door de regen konden rennen en niet nat zouden worden?'


Het meisje zei kalmpjes:
'Weet je dat niet meer?

Toen je met papa praatte over zijn kanker, toen zei je:
'Als we hier doorheen geraken samen, komen we door alles heen!'


Iedereen was opeens muisstil.
Ik zweer dat je niets anders hoorde dan de regen.
We stonden allemaal doodstil.


De volgende minuten kwam er niemand en ging er niemand weg.

Mama dacht even na over wat ze zou antwoorden.

Sommigen zouden het weg lachen of haar voor gek uitmaken.

Sommigen zouden zelfs negeren wat ze zei.


Maar dit was een moment van affirmatie in een kinderleven.

Een moment van onschuldig vertrouwen, dat wanneer het gevoed en verzorgd wordt, zal bloeien in geloof in de goede dingen en de hoop van het leven.


'Lieverd, je hebt gelijk.
Laten we door de regen rennen.

Als het zo moet zijn dat men ons vanuit hierboven nat laat worden, wel, dan hadden we misschien juist een wasbeurt nodig,' zei mama.

Daar gingen ze.

We stonden daar allemaal te kijken en te glimlachen, toen ze daar vooruit
Sprongen tussen de auto's door, en jawel, door de plassen.
Ze hielden hun boodschappentassen boven hun hoofd.
Ze werden doornat.


Maar ze werden gevolgd door enkele anderen die schreeuwden en lachten als kinderen onderweg naar hun auto's.

Ja, ik ook.
Ik rende en werd nat.
Ik had ook een wasbeurt nodig.

Omstandigheden of mensen kunnen je geld, je materiële bezittingen en je
Gezondheid wegnemen.


Maar niemand kan ooit je dierbare herinneringen wegnemen...

Vergeet daarom niet om 'tijd' te maken en de gelegenheden te pakken om elke dag herinneringen te maken.

Voor alles en voor elk doel onder de hemel is er een seizoen en een tijd.


Bewaar de zonnige dagen voor de donkere momenten.


Een vriend zond mij deze boodschap om mij te herinneren aan 'het' leven en de waarden in het leven...
Samen een glaasje wijn, een frisse pint, een gezellige BBQ onder buren en vrienden, een terrasje, genietend van de dagdagelijkse dingen,

En beetje humor...

Ik hoop dat je het apprecieerde.



IK HOOP DAT JE STEEDS DE TIJD NEEMT OM DOOR DE REGEN TE RENNEN.




Veel liefs Sonja

7 opmerkingen:

Welmoed zei

Een brok in m'n keel...tranen in de ogen...
een mooi verhaal...en inderdaad goed om er bij stil te staan en er iets mee te doen!
Heerlijk zo'n eerlijke/oprechte reactie van kinderen...daar kunnen wij als ouders/ouderen nog heel veel van leren!
Vr. gr. Welmoed

Corine van der Zee zei

Wauw, ben er stil van.....

Liefs Corine

Tineke's hobby zei

Hoi Sonja
Ik heb het met liefde gelezen wat een mooi ontroerend verhaal dankje dat je het met ons deelt
Groetjes Tineke

Jacqueline's Weblog zei

Een mooi verhaal, ik heb het met genoegen gelezen. Kinderen kunnen je soms een hele andere kijk op het leven geven.
Groetjes van Jacqueline

Suze zei

Wauw Sonja ik zit hier met tranen in mijn ogen en kippe vel, wat is dit een prachtig verhaal en zo waar.
Dank je wel dat je dit met ons wilde delen.

Groetjes Suze

RosesMarijke zei

Wat een ontroerend verhaal...een verhaal dat je raakt....

heel erg bedankt....

Penilla zei

Ik kende dit verhaal al,omdat ik jaren op clubs heb gezeten en op mijn clubs ook dit soort verhalen plaatste.Je kunt er geen genoeg van krijgen....puur Kippenvel!!!!
Liefs Penilla

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...